hartspierweefsel

Zij stabiliseren niet-gevouwen of gedeeltelijk gevouwen proteïnes door ze aan zich te binden. Daarmee voorkomen zij samenklontering en verval van de nieuw gesynthetiseerde keten.

Een geneesmiddel dat het afweersysteem onderdrukt en ontstekingen remt. Methotrexaat wordt in lage dosering (5 tot 30 mg in een wekelijkse dosering) gebruikt bij aandoeningen zoals psoriasis, reumatoïde artritis, multiple sclerose, de ziekte van Crohn, lupus erythematodes, colitis ulcerosa, sclerodermie, astma. In hoge dosering remt methotrexaat de groei van sommige tumoren waarmee het ingezet kan worden bij sommige soorten kanker, bijvoorbeeld bij leukemie.

stof die vrijkomt na contact tussen een allergeen en een mestcel en die een reactie veroorzaakt.

een veel gebruikte techniek om moleculen te kunnen identificeren. Die identificatie vindt plaats aan de hand van de massa's van verschillende brokstukken van het te onderzoeken molecuul.

stof waarvan de aanwezigheid in het bloed met grote waarschijnlijkheid wijst op het bestaan van een bepaalde ziekte (synoniem: merkstof)

een type witte bloedcel die in het rode beenmerg wordt gevormd. Sommige lymfocyten kunnen antistoffen tegen ziekteverwekkers maken. De antistoffen worden gemaakt tegen bepaalde stoffen (antigenen) van het oppervlak van de ziekteverwekker. Er zijn drie soorten lymfocyten: T-lymfocyten, B-lymfocyten en NK-cellen.

 abnormaal vetgehalte in bloed, meestal te veel vetten (hyperlipidemie).

 

slijmerige vloeistof in de gewrichten, die door een vlies wordt afgescheiden. Synoniem: gewrichtssmeer.

vlies dat de binnenzijde van gewrichten bekleedt en de synovia afscheidt.