Huisartsen over de gevolgen van arbeidsongeschiktheid

Opgelet: Dit is een verouderd artikel uit ons archief. De inhoud kan inmiddels niet meer van toepassing zijn.

Het Updatenetwerk van de huisartsen provincie Antwerpen organiseert samen met de verzekerings- en arbeidsgeneesheren een studiedag over de gevolgen van arbeidsongeschiktheid. Dit leidt in heel wat gevallen tot een armoedeval. Als huisartsen willen we dat voorkomen, vertelt organisator dokter Roy Remmen (Huisartsgeneeskunde UA).

De Updates belichten tweemaal per jaar veel voorkomende problemen uit de huisartsenpraktijk. Meestal staat een Update in het teken van een bepaalde richtlijn. Dit keer wijken we wat af van ons vaste format. Samen met arbeidsgeneesheren en verzekeringsartsen bekijken we de win-win van een gezamenlijke begeleiding van arbeidsongeschikte patiënten die een maand ziek thuis zijn.

Arbeidsongeschiktheid is een thema dat sterk leeft in heel wat huisartsenpraktijken. Alle artsen worden ermee geconfronteerd en velen hebben vragen over hoe ze hier best mee omgaan. Ook over de invoering van de nieuwe wetgeving, die maakt dat mensen ook gedeeltelijk weer aan de slag kunnen, lopen de meningen en ervaringen uiteen. Als huisartsen zien we allemaal welke gevolgen langdurige ziekte kunnen hebben. Mensen die langer dan 30 dagen ziek thuis blijven, overschrijden daarbij vaak een cruciale grens. Vanaf dat moment wordt het alsmaar moeilijker om opnieuw aan het werk te gaan, dreigen ze hun baan te verliezen en finaal in de armoede te verzeilen. We willen bekijken hoe we samen met de sociaal geneeskundigen kunnen voorkomen dat het zo afloopt.

Een van de pijnpunten daarbij is de vaststelling dat patiënten vaak onnodig lang ziek thuiszitten. Mensen worden soms te lang arbeidsongeschikt verklaard. Niet alleen door huisartsen, ook door specialisten. Het is ook vaak erg moeilijk om exact te bepalen hoelang iemand met chronische rugpijn niet in staat is om bijvoorbeeld administratieve taken uit te voeren. Sociale geneeskundigen zouden ons bij die inschattingen zeker kunnen helpen. Door mensen te lang thuis te houden, vervreemden ze van hun werk en wordt het voor hen steeds moeilijker om de draad weer op te pikken. Van die gevolgen moeten we ons goed bewust zijn. Natuurlijk spelen ook andere factoren een rol, zoals de arbeidsomstandigheden. Stof genoeg dus voor een spannend debat.

Bron: Artsenkrant, 4 december 2012