Verhalen over Reumatoïde Artritis

19 jaar was ik toen ze bij mij RA vaststelden.

Mijn wereld stortte in want ik wist wel wat mij te wachten stond omdat mijn moeder ook al op jeugdige leeftijd RA gekregen had en ik van kindsbeen af daarmee geconfronteerd werd.

Terug naar huis!

Zondag 13 juli is het zover. Ik mag het ziekenhuis verlaten na een verblijf van twee maand.

Beste mensen,

Mijn verhaal begint op 02/04/2008. Ik ben een vrouw van 48 jaar, in de fleur van mijn leven, zegt men toch.

Mijn ziekenhuisbed

Leven met RA – het kan! Maar hoe omgaan met zeldzame onvoorziene en ernstige complicaties?

Leuk toch: die rolstoel!

Al heel wat jaartjes gebruik ik een rolstoel. Niet dat het in mijn dagelijkse thuishandelingen een noodzaak was. Wel bij wandelingen, winkelen, tentoonstellingen enz. De reden: stappen was moeilijk en pijnlijk; lange afstanden waren onmogelijk. Daarvoor zorgden mijn pijnlijke misvormde RA-gewrichten wel.

Mag ik als RA-patiënte niet hetzelfde kunnen als gezonde mensen?!

Op 18.12.07 betoogden 25.000 mensen voor koopkracht: "zelfs als je met 2 werkt krijg je de eindjes amper aan elkaar geknoopt". Die alarmkreet klonk op deze vakbondsbetoging in Brussel…
Wat is er nu van aan?

Interview met Bernadette, RA-patiënte sinds haar zes!

Reumatoïde artritis op je zes jaar? Dat kan niet zou je denken. Reumatoïde artritis is iets voor oudere mensen. Zeker niet voor kinderen. Dit overkwam Bernadette, moeder van twee kinderen. Nu, 42 jaar later, draagt zij nog altijd de sporen van deze verwoestende ziekte.

Minder mobielen ook slachtoffer van liberalisering De Post

In 'Visie' van 7/12/2007 las ik het volgende artikel: "Liberalisering post zet mensen nu al onder druk".