Verhalen over Reumatoïde Artritis

Mijn ziekenhuisbed

Leven met RA – het kan! Maar hoe omgaan met zeldzame onvoorziene en ernstige complicaties?

Leuk toch: die rolstoel!

Al heel wat jaartjes gebruik ik een rolstoel. Niet dat het in mijn dagelijkse thuishandelingen een noodzaak was. Wel bij wandelingen, winkelen, tentoonstellingen enz. De reden: stappen was moeilijk en pijnlijk; lange afstanden waren onmogelijk. Daarvoor zorgden mijn pijnlijke misvormde RA-gewrichten wel.

Mag ik als RA-patiënte niet hetzelfde kunnen als gezonde mensen?!

Op 18.12.07 betoogden 25.000 mensen voor koopkracht: "zelfs als je met 2 werkt krijg je de eindjes amper aan elkaar geknoopt". Die alarmkreet klonk op deze vakbondsbetoging in Brussel…
Wat is er nu van aan?

Interview met Bernadette, RA-patiënte sinds haar zes!

Reumatoïde artritis op je zes jaar? Dat kan niet zou je denken. Reumatoïde artritis is iets voor oudere mensen. Zeker niet voor kinderen. Dit overkwam Bernadette, moeder van twee kinderen. Nu, 42 jaar later, draagt zij nog altijd de sporen van deze verwoestende ziekte.

Minder mobielen ook slachtoffer van liberalisering De Post

In 'Visie' van 7/12/2007 las ik het volgende artikel: "Liberalisering post zet mensen nu al onder druk".

Brief van Leen

Indringende getuigenis van een PP (patient/partner), Leen Crabbé, aan haar collega’s op school over vooral 'vermoeidheid bij RA'. 
Leen is lerares wetenschappen in het middelbaar onderwijs.

Genieten!

Ik heb RA, en woon alleen.

De gezondheidsgoden zijn me wellicht niet goed gezind. Mijn leven verloopt tegenwoordig voor het merendeel ‘al zittend’. Nogal wat complicaties brachten me in deze toestand.

Leven met een RA-patiënte is geen droom, maar het is evenzeer géén nachtmerrie

Zolang ik leef, en dat is nu 20 jaar, heeft moeke RA. Ik kan ze me niet “anders” of “gezond” voorstellen én eigenlijk wil ik dat ook niet. Moeke is moeke. Punt, andere lijn.